Op Youtube staat een filmpje waar de Nr.7/11 wordt getoond en gebruikt door LA6NCA.
Door op de afbeeldingen te klikken verschijnt een nieuw venster met een vergrootte weergave.
Dit is de Lagerkrantz zo als die getoond wordt in het filmpje op Youtube.
Op bovenstaande afbeelding, rechts onder , Johan Lagerkrantz. Door op de afbeelding te klikken komt u op de pagina van Louis Meulstee's Wireless for the Warrior, Supplement , Chapter 354.
En ja, zo is de mijne dus niet geworden....
Het lijkt er dus absoluut niet op, maar heeft wel veel weg van de in die tijd ontworpen "Spysets".
Inhoudsopgave.
1. De zender:
Omdat me het originele schema van de zender wel beviel ben ik begonnen met het zendergedeelte met twee ATP4's.
Deze originele uitvoering is met twee keer DLL21. Aangezien die niet eenvoudig en betaalbaar te verkrijgen zijn heb ik gekozen voor de ATP4, die kun je nog per kilo kopen voor niet al te veel geld, totdat de Audiofreaks wijsgemaakt wordt dat dit uitstekende buizen zijn voor hun buizenversterker. Niet doen dus!!!
Het voorfront met de gaatjes voor de koeling van de ATP4's. Ja, dat is nodig, zelfs batterijbuisjes worden warm en wanneer je ze met een ruime 150 Volt anodesapanning voedt, komt er wat meer vermogen uit, worden ze warmer en leven ze korter. Dat laatste is dus geen probleem in verband met de kiloprijs.
De twee "zwaargewichten" met daar naast de antenneaanpassings-spoel.
De afstemcondensator van het merk "Polar", afkomstig van Amroh heeft niet de plaatafstand van power-eindtrappen, maar dat hoeft ook niet met die maximaal 10 Wattjes. De key-ingang is volledig van het chassis geisoleerd omdat daar de voedingsspanning mee geschakeld wordt. De gevlochten mantel bevat de draden naar de aansluitplug onder het ontvangst-gedeelte. Op deze foto staan de gloeidraden nog parallel, in de tussentijd is er een serieschakeling van gemaakt zodat met een simpele 5 Volt-regelaar de gloeispanning kan worden gebruikt. De gloeispanning van de ATP4 bedraagt ca. 2,5 Volt.
De beide topaansluitingen rechts zijn via een kleine HF-smoorspoel van 2,5 mH met de hoogspanning verbonden. Een koppelcondensator van 2n2 verbindt de zaak met de tank-spoel.. De schakelaar dient voor de overbrugging van de antennestroomindicator ( achterlichtlampje van een fiets) die zich links hiervan bevindt. De paarse draad gaat naar de zend-ontvang-schakelaar op het ontvangerchassis evenals de blauwe.
Een blik op de 11-standen-schakelaar die bepaalt welke aftakking gebruikt wordt om de antenne aan te passen.
Een detailopname van de ATP4. Onder de voet bevindt zich de plug voor het kristal.
Het schema met de twee ATP4's, ca 6 Watt output bij 120 Volt en 10 Watt bij 155 Volt anodespanning.
2. De ontvanger.
Na een poging te hebben gedaan om het origineleschema na te bouwen met wat modernere buizen buizen, was het resultaat nogal teleurstellend.
Het eigenlijke ontwerp met drie 1D5GP's . Dat zijn grote Amerikaanse buizen, dus hier werden DF91's en een DL92 voor gekozen, die passen beter. Maar de terugkoppeling werkte niet lekker. Op naar een ander ontwerp. Dat werden er echter twee die allebei niet lekker werkten. Ik heb ze wel vaker gebouwd, deden het zonder problemen, maar hier ging het niet goed, het zal beslist aan mij liggen, maar ik kreeg het niet voor elkaar. Dus toen maar een heel simpel ontwerp uit het verleden weer opgepakt. Dat is de pencil-tube-ontvanger.
Het vooraanzicht van de ontvanger. Links boven de afstem-C met daaronder de finetuning. Rechts naast de afstem-knop de uitwisselbare spoel. Dat is er een met slechts twee aansluitingen en je kunt er spoelen in stoppen die van de lange golf tot ca 12 MHz werken. Het moet ook nog hoger kunnen, maar dan moet er ook wat aan de C gebeuren. Ik heb spoelen voor drie frequentiebereiken gemaakt. Verder onder de zend/ontvang-schakelaar, de phones-jacket en de aansluiting van de voedingskabel.
Dit is het schema en het werkt als een speer. Alleen als er een heel sterke zender vlakbij zit wil de boel nog wel eens dicht slaan, denk aan piraten die op de middengolf met een kilowattje of wat op hemelsbreed 500 meter aan het zenden zijn.
De meest linkse buis is een ECC81, midden de ECH80 en rechts weer een ECC81.
De kabel gaat naar de octal-voet die aan de achterwand van de houten kist wordt gemonteerd en waarin de stekker van de zender wordt gestopt.
De bediening, links de RF-regelaar (tevens volumeregelaar), dan de regeneratie-potmeter, de fijnafstemmer en de hoofd afstemming. De beroemde uitgangstrafo van Amroh voor de aanpassing aan een laagohmige hoofdtelefoon. Het past allemaal net.
Links de voedingsplug met daarnaast de hoofdtelefoonaansluiting. Tussen de trafo en het aansluitblokje ziet men een neonlampje, dat is niet voor de verlichting, maar voor het opwekken van de sidetone van ca. 800 Hz bij het seinen.
Bovenaanzicht.
De ingangskant met de spoel.
En zo is de socket van de interne verbinding bevestigd.
En zo ziet het complete apparaat er dan uit.
Alles netjes naast elkaar gezet. De key-ingang is wat kritisch bij het inpluggen van de seinsleutel. Wanneer de plug een metalen rand heeft, en die komt tegen het metaal van het frontje bij het inpluggen, dan kan er een redelijke klap ontstaan door de 150 Volt die dan kortgesloten wordt. De voedinsspanning wordt afgevlakt met een 470 muF elco en dat is best wel een kortstondige energie-leverancier.
De afstemtabellen komen in de deksel, evenals het schema. De deksel heeft een verhoogde rand gekregen ivm. het feit dat deze niet sluiten wilde door de hoogte van de knoppen. Mijn oude buurman heeft de verhoging gezaagd en na wat lijm en spijkers te hebben aangebracht is het weer een stevig geheel geworden. De scharnieren en de sluitingen moesten natuurlijk ook weer verplaatst worden, maar ook dat is gelukt.
Het resultaat in gesloten toestand. Op de originele kist zat een heel klein hengseltje, geen gezicht. Dus toen maar een oude Philips gevonden en er bevestigingen aan gemaakt.
De drie verschillende spoelen, dat kan ook met twee spoelen, maar dan moet je beter nadenken over de zelfinductie van de spoelen zodat ze elkaar net overlappen.
De onderkant van de spoelen met ieder een eigen correctie-C om de band beter te kunnen bepalen.
Spoel 1
Spoel 2.
Spoel 3.
De gebieden zijn niet geheel overlappend, dat kan nog stukken beter maar voorlopig doen we het ermee.
Het schema van de originele set.
3. De voeding.
Er bestaan twee varianten, de netvoeding en de batterijvoeding. Beide werken feilloos, alleen moet ik van de batterijvariant nog foto's maken en het schema tekenen ( Komt binnenkort)
Een oude tekenkist van mijn dochter dient als behuizing. Links de voedings-aansluiting, dan de "pilot-lamp", de aan/uit-schakelaar , zekering en netsnoer.
Dit is het binnenwerk. Boven de 110 Volt anodespanning-trafo met daaronder de gelijkrichter en het afvlakfilter. Rechts boven 2 x 6,3 Volt. Een uitgang gebruikt voor de gloeidraden van de ontvanger, de andere helft wordt gelijkgericht en afgevlakt door het printje er onder. Vervolgens wordt de gelijkspanning op 5Volt gebracht voor de ATP4-buizen waarvan de gloeidraden in serie staan.
De kist in gesloten toestand.
Het schema van de net-voeding.
De voedingskabel tussen PSU en transceiver.
Hier onder komt nog de beschrijving van de batterijvoeding.
Samenvattend, een leuke en leerzame uitdaging. Ik heb er ook al een verbinding mee gemaakt op 80 meter en dat ging redelijk goed, de afstemming is wat kritisch maar het is gelukt. De afstand tot het andere station was echter 20 meter, daar hadden we de set eigenlijk voor nodig, maar dit is toch leuker. Bij de Paraset was ontvanger afstemmen ook niet zo simpel, dus ......
HIER nog een link naar het supplement van volume 4, nr. 354 van Wireless for the Warrior.